Een vervelend probleem van vooral
natte jaargetijden is mok bij paarden.
Het kan aan zowel de voor- als
achterbenen voorkomen en er zijn verschillende soorten mok. Bij het ontstaan van
mok krijgt het paard kloven in de kootholten. Meestal hebben we in het
aanvangsstadium te maken met zogenaamde 'droge mok' (hardnekkige droge
kloven).Deze aandoening kan ontstaan door een slechte hygiëne in de stal of een
natte dam in de weide, waarin bacteriën huizen. Probeer in elk geval aangekoekt
vuil aan de benen te voorkomen.
Paarden met 'sokken' aan de benen
(div. koudbloed- en Friese paarden)
hebben vaker last van deze kwaal. Ook paarden die op stand staan (geen box maar
vaststaan op één plaats) hebben vaker last van mok. Waarschijnlijk omdat deze
paarden praktisch geen beweging krijgen en de doorbloeding van de benen dus zeer
slecht is.
Behalve slechte hygiëne kan ook
overmatig met zeep wassen mok veroorzaken. De vetlaag (talg) wordt op die manier
verwijderd. De droge huid kan openspringen en er kunnen dan allerlei infecties
ontstaan. Dit laatste stadium heet 'natte mok'. Uit de kloven komt vocht, er
ontstaan dikke korsten op de zere plekken.
Ook schurftmijten kunnen zich in
de kloven/wonden gaan invreten. In dit geval dient men én de mok én de
parasieten te bestrijden.
Bekende
homeopathische middelen zijn:
Graphites (grafiet): uitwendig
als zalf, afgewisseld met calendulazalf (goudsbloem), inwendig de homeopathische
verdunning van dit middel. Uit de wonden in de kootholten komt vaak een gelige,
kleverige afscheiding. Vooral dan is graphites een heel probaat middel. Ook mezereum (peperboompje) is
een middel dat past bij dergelijke huidaandoeningen.
Maar ook sterke
ontstekingsremmende middelen als hepar sulfuris (zwavellever) kunnen worden
ingezet. Vooral als er ettervorming optreedt. Dit laatste middel kan worden
gecombineerd met silicea (kiezel). Als de kwaal al wat langer woekert en er
bindweefselvorming is rond wondjes die chronisch etteren, altijd mede silicea
inzetten.
Sulfur (zwavel): een huidmiddel
bij uitstek. Werkt bij allerlei huidaandoeningen zoals vele soorten eczeem en
schurft. Een leuke bijkomstigheid is dat sulfur de werking van andere ingezette
homeopathische middelen versterkt.
Verdenkt men het dier tevens van
het hebben van schurftmijten (veel schuren, ernstige mok met veel ontstekingen
en ettervorming) dan kunnen de plekken ongeveer éénmaal per week worden
uitgewassen met Betadineshampoo (jodiumhoudend). Tijdens het wassen de shampoo
goed inmasseren, alle loszittende korsten en zalfresten verwijderen, uitspoelen,
goed afdrogen en inzalven met een mengsel van graphietzalf en calendulazalf (1
à 2 x daags gedurende langere tijd blijven inzalven).
Inwendig een combinatie van
bovenstaande homeopathische middelen gebruiken.
Sita van der Munnik, veterinair
homeopaat
Telefoon 0224 571879.
Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur Uw Arts, 24e jaargang, Nr. 148, bladzijde XX