
Gedurende de wintertijd hebben kouwelijk
aangelegde mensen het soms héél erg koud. Handen en voeten
kunnen dan van die echte ijsklompjes zijn. Z.g.n. "dooie
vingers en voeten" die zelfs in bed niet warm te krijgen
zijn. Kan er iets gedaan worden aan zo'n kouwelijke situatie?
Want plezierig is het zeker niet.
Dan moeten we eerst kijken naar de oorzaken. Twee oorzaken wil ik
hier wat nader toelichten.
Kouwelijkheid in de extremiteiten (dat zijn dus
de uiteinden, zoals armen, benen, handen, voeten, neus en oren)
komt veel voor bij mensen met een laag Hb. Het Hb zegt iets over
het z.g.n. hemoglobinegehalte van het bloed, populair gezegd: het
ijzergehalte.
Mensen die neigen naar een wat laag Hb, dus tegen bloedarmoede
aanzitten, zijn kouwelijker dan mensen met een hoog Hb. In zo'n
geval doe je er goed aan het Hb op een wat hoger peil te brengen,
bijvoorbeeld met het ouderwetse TRIGONELIA tonicum of met
tinctuur van het ijzerhard, een plant die in het Latijn Verbena
heet. Beide plantaardige produkten bevatten veel ijzer en geven
in veel gevallen al snel een verhoging van het Hb te zien.
Gevolg: minder kouwelijk en wat meer "fut". Want mensen
met een laag Hb zijn dikwijls snel moe.
Een tweede oorzaak van kouwelijkheid in de
extremiteiten is een verminderde, en slechte doorbloeding. Juist
de z.g.n. haarbloedvaatjes, (dat zijn de allerfijnste
vertakkingen van het bloedvatstelsel), zijn betrokken bij
doorbloeding van extremiteiten.
Als haarbloedvaatjes te weinig doorlaatbaat worden, of zelfs
dicht gaan zitten, dan is slechte doorbloeding het gevolg en wil
je het wel koud krijgen. Bij mensen die langdurig een te hoog
bloedsuikergehalte hebben, zoals bij suikerpatiënten het geval
is, kunnen de allerkleinste bloedvaatjes van de extremiteiten,
met name van de benen, ook dicht gaan zitten. In al die gevallen
is er geen beter kruid dan het Duizendblad, in het Latijn
Millefolium geheten. Je moet dan wel 3 tot 5 keer daags 20
druppels van de tinctuur gebruiken.
Als we ons de plant eens voor ogen proberen te halen: Millefolim
is een schermbloemige, met prachtige witte bloemenschermen. De
bladeren zijn zeer sterk geveerd, dat wil zeggen, heel diep
ingesneden, en vertakt in duizenden bladdeeltjes, vandaar ook
waarschijnlijk de naam Duizendblad.
Kruidengeneeskunde heeft te maken met een soort
omgekeerde overeenkomst tussen mens en plant. De wortel van de
plant werkt vooral op het hoofd, op het zenuwstelsel, de bloemen
op de stofwisseling en de geslachtsorganen terwijl blad en
stengel van een plant o.a. een uitwerking hebben op de
bloedvaten, op de ritmeorganen, zoals longen, hart en
spijsverteringsorganen.
Volgens de oude signatuurleer moet de tinctuur van het
Duizendblad van invloed zijn op de fijnste verdeling van de
bloedvaten. Wel, dan zijn we bij de haarbloedvaten. Zo'n oude
signatuurleer is natuurlijk heel aardig, maar het is allemaal
veel interessanter als je in de praktijk ziet dat het werkt.
Kouwelijke handen en voeten, vooral in de wintertijd, ach,
probeer het maar eens met Millefolium tinctuur. In de apotheek en
drogist zeker verkrijgbaar.
Jaap Huibers
Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur Uw Arts, 23e jaargang, Nr. 134 ,bladzijde 6
l