< /head>

JICHT - ERICA

De mensen die er aan lijden weten hoe vreselijk pijnlijk het kan zijn, zo pijnlijk dat alleen echt zware pijnstillers gebruikt moeten worden. Maar zou er misschien een andere oplossing zijn ? Wel, we gaan het in dit artikel hebben over jicht en hoe je daar vanuit de natuurgeneeskunde mee om kunt gaan. Jicht achtervolgt de mensheid al erg lang. 3000 jaar geleden kwam het al voor o.a. in het oude Egypte.

Ook bij de oude Grieken en Romeinen was jicht geen onbekende en uit onze geschiedenis-boeken weten we dat Prins Maurits, de zoon van Willem de Zwijger, er erg onder geleden heeft.

Jicht is een ontsteking die zich met name, en wel specifiek, openbaart in de grote gewrichten van duimen en grote teen. De oude naam voor jicht is podagra, heteen letterlijk "het pootje" betekent. Waarom ontsteken die grote gewrichten? Omdat zich op die plek urinezuurkristallen hebben opgehoopt. Op bepaalde momenten is een van de vaste kenmerken bij de diagnose jicht een verhoogd urinezuurgehalte van het bloed. Urinezuur ontstaat voor een belangrijk deel uit de afbraak van eiwitten. Een jichtpatiënt knapt meestal zienderogen op als hij lange tijd geen vleesjus, vlees en vooral getrokken

bouillon meer eet en zich beperkt tot 1 of 2 keer per week een stukje gestoofde kabeljauw.

Ook moet het koffie drinken achterwege blijven, want koffie gaat, biochemisch gezien, dezelfde weg als eiwit in het lichaam.

Ook is het beter geen port te drinken. Port verhoogt het urinezuurgehalte in het bloed enorm. Vandaar dat er in de havenstadjes aan de Engelse oostkust, dus waar de portschippers hun vaten aan land brachten en een driftig glas port gedronken werd, erg veel jicht voorkwam.

De medische wetenschap stelt weliswaar de diagnose jicht, maar doet feitelijk niets aan de oorzaak, het teveel aan urinezuur! En juist aan die oorzaak is nu zoveel te doen.

Er bestaan bepaalde planten die echte urinezuur afdrijvers zijn. De belangrijkste is de struikheide; de in het Latijn ERICA geheten Ericatinctuur, in de apotheek te bestellen en minstens 3 keer daags in te nemen, voert urinezuur als geen andere plant af en geeft al snel verlichting bij jichtgevallen. Het aardige is dat die gunstige werking van struikheide op de gewrichten van schapen bij de schaapherders van vroeger bekend was. Schapen zijn nogal gevoelig voor ziekten, met name van de gewrichten. Schapen die op de heide graasden hadden gezondere gewrichten dan schapen die op het grasland hun kostje bij elkaar knabbelden. Maar ja, die grote stille heide, bv. destijds in het Gooi, is nu volgebouwd met huizen waar mensen wonen die vanwege hun overdadige maaltijden misschien wel een pijnstiller moeten slikken om hun pijn te verdrijven. Het is er tegenwoordig ook drukker, dan toen de herder daar eenzaam ronddwaalde ..... op die grote stille heide.

Planten die eveneens een urinezuurafdrijvende werking bezitten zijn de brandnetel, urtica in het Latijn, tinctuur van de populier, populus in het Latijn en de moerasspirea, spirea in het Latijn.

Populiertinctuur en sprireatinctuur zijn aangewezen als nat weer, vochtigheid en kou de jichtverschijnselen doen verergeren.

Jicht kan dus heel zinvol behandeld worden als u er enige moeite voor wilt doen. Weinig of geen eiwit, zeker geen vlees en langdurig gebruikmaken van struikheide, de ERICATINCTUUR.

Jicht werd vroeger al beschouwd als een welvaartsziekte. Het kwam dan ook veelvuldig voor bij de z.g.n. "rijken" die zich veel vlees en eiwitrijk voedsel konden veroorloven. Is het niet bijzonder dat een plant, de struikheide, die groeit op de meest arme grond die we kennen, helpt bij zo'n overdaad-ziekte als jicht ? Wijsheid die te vinden is in de natuur, als je tenminste nog enig oog hebt voor het laatste restje natuur dat uit diepte van ellende probeert te overleven!

 

Het recept: een salade die ook enigszins urinezuur-afdrijvend is:

Bleekselderij in stukjes gesneden, fijn gehakte selderie en peterselie, stukjes tomaat, witte rozijnen. Overgiet dit alles met wat zonnebloemolie, iets witte azijn, een schepje rietsuiker en wat kruidenzout.

Een heerlijke salade, puur en helemaal natuur.

Doorproef het tot in uw gewrichten en durf ervan te genieten.

 

Jaap Huibers

 

Terug naar menu


Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur Uw Arts, 21e jaargang nr. 126, 1996.