
Anti-aging
,
anders geformuleerd:
vitaal
oud worden en niet in een rolstoel, alstublieft!
Voorwaarde
voor het verkrijgen en behouden van vitaliteit, gezondheid en plezier in het
leven is het bestaan van harmonie van lichaam, geest en ziel.
Jawel, een mondvol
en: oud nieuws, zult u denken, maar... toch nog maar eens voor u opgeschreven.
Want
hoe krijg je bijvoorbeeld harmonie in je lichaam, dat in onze tijd moet opboksen
tegen een bombardement van gifstoffen afkomstig uit voeding, ons milieu en via
(noodzakelijke) immuunreacties in ons lichaam zelf. Deze gifstoffen, op
moleculair niveau vrije radicalen genaamd, kunnen ervoor zorgen dat we
voortijdig grijs en versleten zijn, geveld worden door een chronische ziekte en
kanker.
Gelukkig
zijn we bewapend met afweermechanismen die ons kunnen beschermen tegen deze
dagelijkse confrontatie met genoemde radicalen.
Neem bijvoorbeeld melatonine,
een chemisch stofje dat door een erwtgroot kliertje (pijnappelklier, glandula
pinealis of epifyse) ergens in de hersenen wordt aangemaakt.
Tot voor een
veertigtal jaren dacht men dat dit kleine orgaantje nutteloos, als een soort
blindedarm, aan de hersenen hing. Nu weten we dat dit erwtje melatonine
produceert, dat belangrijk is voor het bioritme van de mens met name het
slaap-waakmechanisme.
Maar ook speelt het een rol bij de groei, puberteit en
onze afweer, omdat het agressieve radicalen wegvangt en daarbij zelfs vijftig
maal sterker opereert dan vitamine C. Melatonine vormt op deze manier als het
ware een rem op het verouderingsproces.
Als
het donker wordt, stijgt de melatoninespiegel in het bloed en neemt de
hersenwerking af, en worden we moe en slaperig. Ouderen, die het moeten doen met
nog maar een restje overgebleven pijnappel - klierweefsel, kunnen daarom eerder
lijden aan slaapstoornissen dan jonge mensen met voldoende melatonineproductie.
Een
constant hoge melatonineconcentratie in ons lichaam kan verhinderen dat door
vrije radicalen onze cellen beschadigd worden. Uit experimenten met muizen
blijkt dat oude muizen bij wie de epifyse van jonge muizen werd geïmplanteerd
vergeleken bij hun soortgenoten circa de helft langer leefden.
Melatonine is via
o.m. het wegvangen van radicalen een factor bij het ontstaan en voorkómen van
kanker. Overigens lijkt behalve de lichtverhouding ook de aanwezigheid van
elektromagnetische golven een rol te spelen bij de melatonine productie, zeker
bij kinderen.
In
verband met het feit dat melatonine een sterke immuunstimulator is, kan dit
hormoon worden ingezet bij kanker (uitsluitend 's nachts innemen!), zeker als de
patiënt wakker ligt en dan gaat piekeren.
Een andere wijze van toedienen is het
injecteren van een epifysepreparaat, uiteraard door een arts met ervaring
hiermee. Door deze injecties kan de lichaamseigen melatonine- productie
gestimuleerd worden.
Het is goed dit te weten en u zult er niet van opkijken als
ik u vertel dat koffie de melatonineproductie remt.
De
volgende adviezen kan ik u nog geven. Vooral ouderen doen er goed aan zoveel
mogelijk het daglicht op te zoeken (en wandelen).
Tryptofaan, een aminozuur, kan
ook helpen een gestoord slaapritme te herstellen; melk bevat flink wat van dit
aminozuur en vandaar dat een glas warme melk met honing (voor een betere opname
van het tryptofaan door de cellen) zo gek nog niet is.
Veel melatonine bevindt
zich in bananen, tomaten en rijst.
Persoonlijk
heb ik goede ervaringen met de toepassing van magneetveldtherapie in de vorm van
de QRS (Quantron Resonanz System) in combinatie met het inzetten van
radikalenvangers als melatonine.
QRS is voor particulier gebruik thuis
beschikbaar en bestaat uit een schakelkastje met een automatisch programma (dat
via spoelen een pulserend magneetveld afgeeft) en een behandelmat.
De QRS heeft
een duidelijk gunstige invloed op een gestoord slaapritme. Het verbetert onder
meer de doorbloeding en zuurstofdruk in weefsel en daarmee stimuleert deze
magneetveldtherapie de herstelkracht van het organisme.
Bob
Hornstra, arts
Papenvoort
(Dr.)
Terug naar menu
Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur Uw Arts, 27e jaargang, Nr. 162,
bladzijde 9