Aangezichtszenuwpijn
Sommige
mensen kunnen gigantisch geplaagd worden door aangezichtszenuwpijn. Zenuwpijnen
zijn toch al zo erg, ze behoren immers tot de zwaarste pijncategorie. Als zo'n
zenuwpijn dan ook nog ervaren moet worden aan het hoofd lijkt het dubbel erg,
want aan je hoofd kun je meestal minder hebben dan aan de rest van je lichaam.
Aangezichtspijn
kan een mens, als het veel en langdurig optreedt, volledig uit z'n gewone doen
brengen. Je wordt er letterlijk helemaal door geobsedeerd. De medische
wetenschap heeft geen echt vriendelijk antwoord op dit probleem, omdat de gewone
pijnstillers meestal niet werkzaam genoeg zijn. Dus worden zware middelen
voorgeschreven met even zware en vervelende bijwerkingen. In het ergste geval
adviseert de neuroloog dat de zenuw maar moet worden doorgesneden, hetgeen mij
ook niet de fraaiste oplossing lijkt.
De
medische wetenschap kijkt bijna uitsluitend naar de symptomen, de verschijnselen
die pas in een laat of acuut stadium optreden. Dat is op zich niet verkeerd,
want een gebroken been, een hartaanval, een herseninfarct of een acute bloeding
zijn verschijnselen die beslist zeer vakkundige, vooral technische hulp
vereisen. In die zin niets dan lof voor het medisch kunnen. Als het echter
verschijnselen betreft die niet zo acuut zijn, richt de medische wetenschap zich
m.i. te weinig op echt onderzoek naar de achtergronden en oorzaken. Dan moeten
we er maar mee leren leven en zijn het waarschijnlijk psychische spanningen of
iets dergelijks. Einde gesprek en dus met een pot pijnstillers of iets
dergelijks naar huis.
Hoe
zit dat nu met aangezichtszenuwpijn? Wel, in vroeger tijd wisten ouderwetse
huisartsen dat deze aandoening vooral bij bepaalde typen mensen voorkwam en dat
de oosten- of noordoostenwind een belangrijke rol speelde. Ook wist men dat er
in het geval van aangezichtszenuwpijn een extra gevoeligheid aanwezig was voor
scherpe kruiden en specerijen en vooral voor koffie. Belegen en oude kaas blijkt
ook van invloed.
Het
eerste dat een mens, die getroffen wordt door aangezichtszenuwpijn, moet doen
is: altijd, zomer en winter, een warme, wollen sjaal dragen als hij of zij
buiten komt, vooral bij oosten- en noordoostenwind. En dus ook geen koffie, kaas
en scherpe kruiden en specerijen. Wat extra vitamine B-complex is heel zinvol,
omdat de leden van de vitamine B bij uitstek voedend voor het zenuwweefsel
werken.
In
oude kruidenboeken kom je nog een heel interessante remedie tegen voor
aangezichtspijn. De giftige plant Monnikskap, in het Latijn Aconitum, wordt
aanbevolen in een bepaalde verdunning, want anders zou het gevaarlijk zijn.
Meestal gebruikte men de D3 of D4 verdunning. Uw apotheker weet hier alles over
te vertellen.
Waarom
nu die Monnikskap, die Aconitum, bij aangezichtszenuwpijn?
Wel,
als je van opzij in het diep blauwe bloemetje kijkt van de Aconitum lijkt het
een ouderwetse monnikskap. De drie zenuwvertakkingen van die aangezichtszenuw
(ook wel drielingszenuw genoemd), bevinden zich namelijk langs de wangen en de
mond, langs de oren en ogen en boven over het hoofd; dus juist op de plaatsen
die precies bedekt worden door de monnikskap, als je onder die monnikskap een
hoofdje denkt.
In
de oude kruidengeneeskunde noemde men dat de signatuurleer, d.w.z. dat bepaalde
verschijnselen/vormen/kleuren, enz. aan planten sterke overeenkomsten vertoonden
in uiterlijk met bepaalde organen of plaatsen waar een ziekte zich openbaarde.
Bij
aangezichtspijn, een pijn die op een heel karakteristieke plaats aanwezig is,
gebruikte men vroeger dus Aconitum D 3 of D4, omdat het bloemetje van de
Aconitum als het ware een denkbeeldige bescherming gaf juist aan die
aangezichtszenuwpijnplek.
Jaap
Huibers
P.S.
Afhankelijk
van het ziektebeeld zijn er nog vele andere middelen dan aconitum (red.).
Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur Uw Arts, 27e jaargang, Nr. 165, bladzijde 7