Naar schatting tien procent van de baby's is een huilbaby.
Onderzoekers gaan er vanuit dat veel voorkomende oorzaken van huilen - zoals te weinig voeding, een natte luier of een verhoogde zuigbehoefte - uitgesloten zijn. Omdat ook verstopping, terugstromen van de maaginhoud naar de slokdarm, 'lijmoren', bloedarmoede, liesbreukje en urineweginfectie leiden tot veel huilen, moeten deze ook uitgesloten worden. Aangetoond is, dat volledig gezonde zuigelingen in de eerste zeven weken gemiddeld 2 1/4 uur huilen per dag.
Een huilbaby is meestal een gezonde baby van 1-4 maanden oud, die goed groeit en zich normaal ontwikkelt, waarbij vooral in de namiddag en avond periodes van prikkelbaarheid of huilen optreden. Hierbij is het kind ontroostbaar en maatregelen - zoals oppakken, verschonen, rondlopen, knuffelen of voeding aanbieden - helpen niet. Vaak wordt door de ouders aangegeven, dat tijdens zo'n aanval het kind rood aanloopt en de benen optrekt, soms met winden laten. Een huilbaby reageert dus niet adequaat op de signalen van de moeder. Zo'n kind is vaak prikkelgevoelig, heeft een zeer fel temperament, kan snel en heftig reageren.
De simpelste definitie is 'de regel van drie': huilbaby's huilen meer dan 3 uur per dag, gedurende meer dan 3 dagen per week, gedurende meer dan 3 achtereenvolgende weken. Dit komt in Nederland - volgens de Geneeskundige Hoofdinspectie van de Volksgezondheid - voor bij 11% van de zuigelingen van 3 weken tot 3 maanden.Beloop en prognose
Alle onderzoeken melden een gunstig beloop; de huilperiodes verdwijnen spontaan; dat was volgens een gehouden onderzoek het geval: na 2 maanden bij 54%, na 3 maanden bij 85% en na 4 maanden bij 100% van de huilbaby's.
In de periode 1997 tot 2003 zijn de statussen onderzocht van alle baby's (96), die vanwege excessief huilen opgenomen waren op de kinderafdeling van de Isala klinieken te Zwolle. Bij 77 patiënten (88%) normaliseerde het huilpatroon binnen enkele dagen zonder specifieke interventie. Normalisering van het huilpatroon wil zeggen dat zij eventueel huilden rond voedingstijden, bij luierverschoningen en tijdens het 'huiluurtje'. Heropname vanwege terugkeer van excessief huilen na ontslag trad op bij 10 patiënten (11%).Oorzaken
Dat excessief huilen doorgaans aan voedingsallergie, functiestoornissen van het maagdarmkanaal en stoornissen in de ouder-kind relatie wordt toegeschreven, wordt door de auteurs van het onderzoeksrapport weerlegd. Bij 40% was een duidelijke stressfactor in het gezin aan te wijzen, en in totaal was in 72% van de gevallen een factor aan te wijzen die de balans in het gezin kon verstoren. Dit zou kunnen leiden tot een andere houding van ouders ten opzichte van hun kind en het huilgedrag.
Uiteindelijk werd bij drie patiënten (3%) een mogelijke oorzaak voor het vele huilen en een verbetering na behandeling hiervan gevonden. Tweemaal betrof het een koemelkallergie en eenmaal was er sprake van terugkerende luchtweginfecties bij een tekort aan immunoglobuline-G2 (een van de afweereiwitten in het bloed).
Een huilbaby heeft vaak overbelaste ouders; deze blijken vaak moe, bezorgd, prikkelbaar en dat heeft invloed op het gedrag van hun kinderen.Ouders wordt geadviseerd een week lang een huildagboek bij te houden om vast te stellen of het huilen afwijkend is. Zo werd bijvoorbeeld ontdekt, dat een huilbaby vooral huilde als het in een wipstoel voor de televisie werd gezet. Het advies om het kind meer rust te geven en minder te stimuleren, hielp meteen.
Door de La Leche League Nederland werd er ooit op gewezen dat bij overproductie van moedermelk de baby veel van de lactoserijke voormelk drinkt, maar weinig van de vettere achtermelk binnen krijgt. De baby heeft dan last van winderigheid en gerommel in de darmpjes. Er werd aangeraden om de baby, als deze blijft doorhuilen, helemaal uit te kleden en te kijken of de oorzaak kan worden ontdekt. Er dient in het mondje te worden gekeken of er sprake is van spruw of een rode keel. Oorzaken kunnen ook zijn: doorkomende tandjes, een navel- of liesbreukje.
Na een moeilijke bevalling met vacuümpomp of tang moet men bedacht zijn op 'Kopfgelenk Induzierte Symmetrie Störungen (KISS)'. Hiermee bedoelt men kleine standsveranderingen hoog in de nekwervelkolom. Pas op voor een schijnbaar herstel als na vier maanden het huilen overgaat. Deze kinderen blijken op latere leeftijd vaak problemen met de motoriek te hebben. Ze zijn motorisch onhandig, vallen vaak, klagen over hoofdpijn en blijven achter ten opzichte van hun leeftijdsgenootjes.
Volledigheidshalve moet hier opgemerkt worden, dat er stromingen zijn die beweren, dat er geen wetenschappelijke onderbouwing is voor een zware of langdurige bevalling als oorzaak voor KISS.
Tijdens een onderzoek onder 500 zuigelingen en peuters op Brabantse consultatiebureaus werd geen verband gevonden tussen de zwaarte van de bevalling en de kans op excessief huilen.
Er wordt gesteld, dat er geen wetenschappelijk bewijs is dat manueel-therapeutische of osteopathische behandeling van de verschijnselen van het zogenaamde KISS-syndroom een gunstig effect heeft. Er zijn wel sterke aanwijzingen dat chiropractische behandeling niet zinvol is bij baby's die excessief huilen.
Een andere suggestie is, dat de baby bij de geboorte een (soort) whiplash heeft opgelopen. Met chiropraxie kunnen de klachten verholpen worden. Het blijkt dat na drie tot vijf behandelingen door een chiropractor het huilen tot normale proporties wordt teruggebracht.
Algemene adviezen
Kinderartsen geven de volgende adviezen aan de ouders van huilbaby's: het kind tijdens een huilbui op de buik dragen, niet te overdreven vaak oppakken en voeden, veel laten boeren, rustig blijven... en verder alle adviezen in de wind slaan.
Aangeraden wordt een kinderdrager - bijvoorbeeld een draagdoek of slendang - te gebruiken omdat uit onderzoek is gebleken dat baby's die veel worden gedragen de helft minder huilen dan kinderen die in een wieg worden gelegd. Er is echter gebleken dat het dragen van de zuigeling in een draagzak wel het huilen bij normaal huilende zuigelingen verminderde, maar niet bij huilbaby's.Er zijn thuiszorgorganisaties die beschikken over de zogenoemde troostkoffers. Deze bevatten - naast een bijbehorende informatiemap en een gebruiksaanwijzing - bijvoorbeeld een lullababy (een soort wieg met veerophanging), een draagdoek, een babyhangmat, een babyvacht, een babybadstoeltje en een babymat. Ook zijn er cd's (met tingels en kinderliedjes) en videobanden (over babymassage en het gebruik van de babyemmer).
Homeopathische behandelingWanneer de ouders / verzorgers van de huilbaby nog niet aan de grens van hun draagkracht zijn, kunnen zij een homeopathische behandeling proberen.
De homeopathische literatuur vermeldt bij huilende baby's de hieronder genoemde negen middelen:
• Belladonna is het belangrijkste homeopathische middel voor huilende baby's met een rood hoofd. Een Belladonna-kind is snel geprikkeld door verhoogde werking van zijn zintuigen.
• Borax-kinderen hebben zeer gevoelige zintuigen, met name voor de geringste en vooral plotselinge geluiden. Zij worden 's nachts huilend wakker. Zij huilen tijdens het voeden, plassen en poepen. Zij zijn bang tijdens een neergaande beweging, zoals bij het in de wieg gelegd of de trap afgedragen worden.
• Calcarea carbonica ostrea past bij een fors gebouwde, snel transpirerende, blonde baby, die vooral 's avonds huilt. Dit type kind kan al vroeg bang zijn in het donker.
• Chamomilla hoort bij een baby die erg gevoelig is voor pijn, die het rond 21 uur het moeilijkst heeft en rond die tijd ook buikkrampen kan hebben. Typisch voor Chamomilla is de roodheid aan één kant van het gelaat.
• Coffea cruda past bij prikkelbaarheid en slapeloosheid door overgevoeligheid van het zenuwstelsel. Het kind hoort ieder geluid of schrikt er wakker van.
• Bij Ipecacuanha is er prikkelbaarheid van borst en maag (van de Nervus vagus) waardoor maagdarmstoornissen met misselijkheid, braken met navelkolieken kunnen optreden.
• Bij Jalapa vermeldt de Complete Materia Medica dat het kind de hele dag goed is, maar 's nachts schreeuwt, rusteloos en lastig is. Jalapa is een middel voor diarree en koliek. Wellicht heeft het kind toch spijsverteringsstoornissen.
• Het Rhododendron-kind is gevoelig voor winderig of stormachtig, vochtig weer. Hij is angstig voor storm en bang voor onweer.
• Bij Senna worden eigenlijk alleen spijsverteringsstoornissen gemeld, zoals kolieken bij kinderen die vol gassen lijken te zitten en verstopping hebben.Wanneer we de bovengenoemde middelen beschouwen, zijn het middelen die passen bij kinderen met een gevoelig zenuwstelsel die daardoor snel reageren op prikkels van buiten en spijsverteringsmiddelen. Een aantal van deze middelen worden ook bij de overprikkelde baby's genoemd.
Een goed advies lijkt mij daarom om de kamer van de excessief huilende baby's zoveel mogelijk van allerlei prikkels, met name geluidsprikkels, te vrijwaren.
De ouders dienen ook goed te letten op de spijsvertering van de excessief huilende baby's. Het kan zijn dat er toch (al) problemen zijn op dat gebied. Op de leeftijd van 3-4 maanden wordt vaak overgeschakeld van borstvoeding op flesvoeding. De overgang van borstvoeding op flesvoeding gaat meestal wel met wat problemen gepaard.L.P. Huijsen, Ouddorp
Arts voor homeopathie
en natuurgeneeskunde
Opmerkingen redactie DNUA:
- Om de leesbaarheid te verhogen, zijn de vele bronvermeldingen weggelaten.
- De homeopathische adviezen zijn niet bedoeld voor zelfmedicatie; behandeling dient door een klassiek homeopaat te geschieden.
Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur Uw Arts, 29e jaargang, Nr. 181 , bladzijde 23